Sivas’ta hayatlar sinema oldu

Bazı şehirler vardır…

Sizi ilk anda tarihiyle etkiler, bazıları doğasıyla. Bazılarıysa insanın içine sessizce işleyen bir ruh taşır.

Sivas, ikinci kez beni sinemayla karşıladı.

Sivas Uluslararası Film Festivali için bulunduğum şehirde, yalnızca film gösterimleri izlemiyorum. Aslında bir şehrin sanatla nasıl değiştiğine, gençlerin hayallerine nasıl tutunduğuna ve kültürün insanları nasıl aynı duyguda buluşturduğuna tanıklık ediyorum.

Henüz festivalin ilk günleri geride kaldı. Ama şimdiden şunu rahatlıkla söyleyebilirim:

Sivas birkaç günlüğüne sadece bir şehir değil, büyük bir kültür sahnesine dönüşmüş durumda.

Sivas film festivali kapsamında akşam saat : 19:00 ‘da İsmet Paşa bulvarında kortej yürüyüşüne katıldım, korta sinema sanatçıları ve resmi erkan, herkes ordaydı. Kortej’in en güzel tarafı kaldırımdan bakan herkes korteje dahil oldu.

Sokakta yürürken festival afişlerine rastlıyorsunuz. Bir salonda genç yönetmen filmini anlatıyor, başka bir köşede çocuklar ilk kez büyük perdede film izlemenin heyecanını yaşıyor. Söyleşilerde sinema konuşuluyor, atölyelerde gençler kamera arkasını öğreniyor. Ve en önemlisi; insanlar aynı heyecanda buluşuyor.

Belki de festivallerin en kıymetli tarafı tam olarak budur.

Sadece sanat üretmek değil… İnsanların birbirine yeniden temas etmesini sağlamak.

Bugün büyük şehirlerde kültür-sanata ulaşmak nispeten kolay. Ancak Anadolu’nun bir kentinde böylesine kapsamlı bir festivalin gerçekleşmesi çok daha anlamlı geliyor bana.

Çünkü burada mesele yalnızca film göstermek değil; gençlere “siz de üretebilirsiniz” diyebilmek.

Festival kapsamında düzenlenen kortej yürüyüşü ardından, Yeşilçam sergisi ve 90’lar konserine katıldım,

Muhsin Yazıcıoğlu kültür merkezinden yapılan konserin her şarkısına sivas halkı ve gençlerin eşlik etmesi bana harika bir gece yaşatı.

İnsanların yüzündeki merakı görmek güzeldi. Sanatın insanları hâlâ bir araya getirebildiğini görmek ise daha da güzel…

Ben de bu süreçte Sivas Cumhuriyet Üniversitesi İletişim Fakültesi’nin düzenlediği radyo programına katıldım. Gençlerin heyecanını görmek bana bir şeyi yeniden hatırlattı:

“İletişim sadece haber yazmak değildir. Bazen bir şehrin ruhuna tanıklık etmektir.”

Bugün birçok şey hızla tüketiliyor. Filmler, müzikler, gündemler, insanlar…

Ama bazı anlar var ki kalıyor.

Sivas’ta bu festivalin bıraktığı his de tam olarak böyle bir şey.

Çünkü bazen bir şehir, birkaç günlüğüne sinemaya dönüşür.

Ve siz oradan yalnızca haberle değil, duyguyla dönersiniz.

3. Sivas Uluslararası film festivali devam ediyor. İyi seyirler.